رقص خیال در میان واژه‌ها

اگر از رودکی، خیام و مولوی تا عطار، سعدی، حافظ و پیروان معاصر آن‌ها را «نقطه‌‌عطف اول» شعر ایران بدانیم، و اگر «انقلاب کپرنیکی نیما» در زبان شعری ایران را که بنیان‌گذار «بازی زبانی نوینی» در ایران شد، به‌طوری‌که در پرتو آن، شعر ایران صاحب یک پارادایم نوین شعری شد و شاعران زیادی را به جهان شعری ایران تحویل داد (شاملو، فروغ، مصدق، سپهری، حقوقی، موحد، اخوان، مشیری، اوجی و...)، «نقطه‌عطف دوم» شعر ایران بدانیم، یدالله رؤیایی را می‌توان «نقطه‌عطف سوم» در تاریخ شعر ایران دانست.