سنت ایرانی قرنها است در اسارت ذهن بسته قرار دارد. اگر آخرین تجربهی ذهن باز ایرانی را ابنسینا در قرن چهارم بدانیم غیر از آن، ایران جز چند موردِ محدود شاهد ذهن باز نبوده است.
یکی از بهترین حرفهایی که بعد از درگذشت آدمها شنیدم و کمی آرامم کرد، حرف لطیف کاشیگر پدر مدیا کاشیگ...
محور اصلی پروژههای پژوهشی من در تمام طول دوران کاریام از دانشگاه دیتون در اوهایو، دانشگاه تورنتو و...
مدوسا، شعری از لوئیس بوگان (برگرفته از کتاب پیکرهی این مرگ، ۱۹۲۳)، ترجمه علی ثباتی، بهمناسبت سالق...
اگر مثل من کرم کتاب باشید و همزمان مهاجری باشید از کشوری که حتی سوی رانتی و دولتی ادبیات و فرهنگ در...
دو شعر با عنوان «مکاشفه در یک نام» سروده عماد سمیعی
به گفتهی پژوهشگران تاریخ، نخستین آگاهیهای ایرانیان نسبت به دگرگونیهای جهان جدید در اقتصاد، دانش، ...
در کتاب «نقشِ بازدارندهی عرفان در رشد اندیشه در ایران» ابتدا به تاریخ نقد، به ویژه در پیوند با عرفا...
شعری از علی مرتضویفومنی
چرا سهروردی بر روی صحنه میآید؟ و مخاطب با وجود سنگین بودن مفاهیم سهروردی به تماشای آن مینشیند؟
