در کانادا، بحث نخریدن کالاهای آمریکایی در پی افزایش تهدیدها، تعرفهها و فشارهای اقتصادی دولت ترامپ، از عرصه سیاست به زندگی روزمره مردم کشیده شده است. اما آیا انتخاب کالای کانادایی به جای محصول آمریکایی صرفاً یک تصمیم اقتصادی است؟ سجاد زند در این یادداشت، با بررسی پیامدهای این انتخاب برای شرکتها، کارگران و سیاست آمریکا، به این پرسش میپردازد که آیا میتوان میان مقاومت در برابر سیاستهای واشینگتن و آسیب احتمالی به کارگران آمریکایی تعادل برقرار کرد.
کریستین فرشت، نخستوزیر استان کبک کانادا، با دیدار رسمی با معاون فرماندار و انحلال مجمع ملی، فرمان آغاز کارزار انتخابات استانی را صادر کرد. بر اساس گزارش شبکه CBC News، این انتخابات که قرار است در تاریخ ۵ اکتبر برگزار شود، نقطه عطفی در تاریخ سیاسی استان محسوب میشود؛ چرا که برای نخستین بار در هشت سال گذشته، مردم کبک دولتی را انتخاب خواهند کرد که هدایت آن بر عهده فرانسوا لوگو نیست. پنج حزب اصلی استان بلافاصله پس از اعلام رسمی، تورهای انتخاباتی و کنفرانسهای خبری خود را در سراسر استان آغاز کردهاند.
با صحبتهای یک صنعتگر ایرانی، اظهارات سال گذشته فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، مبنی بر اینکه «اسرائیل دارد کار کثیف آلمان را در ایران انجام میدهد»، معنی بیشتر و روشنتری پیدا میکند. شواهد نشان میدهند که هدفگیری زنجیره تولید صنعتی و دارویی ایران، فراتر از ابعاد نظامی، یک راهبرد اقتصادی برای از بین بردن رقبای نوظهور غربی در خاورمیانه و حفظ انحصار تکنولوژیک اروپا و آمریکا است. روایتهای اخیر صنعتگران و آمارهای خسارات وارده به بخشهای استراتژیک، از ابعاد گسترده این پروژه پرده برمیدارد.
مرکز مطالعات خاورمیانه و بینالملل یورک (YCMIS)، سمپوزیوم سال ۲۰۲۶ خود را با عنوان «آینده ایران از طریق گفتگو درباره قانون اساسی» در روز شنبه ۲۹ اوت ۲۰۲۶ (۷ شهریور ۱۴۰۵) در شهر تورنتو کانادا برگزار میکند. این رویداد که به صورت حضوری و آنلاین اجرا میشود، میزبان اساتید دانشگاهی، فعالان حقوق بشر و نمایندگان جریانات مختلف سیاسی برای تبیین راهکارهای گذار دموکراتیک در ایران است.
دومین سالگرد «روز عشق و ادبیات» روز ۲۱ اوت در تورنتو برگزار شد؛ رویدادی که به همت حلقه ادبی «سه و ربع کم»، آکادمی کلو و با همراهی نشر آسمانا، به پاس سیزدهم مرداد، روزی که راوی «داییجان ناپلئون» عاشق لیلی میشود، برگزار شد. این مراسم با بزرگداشت جایگاه ایرج پزشکزاد در ادبیات معاصر فارسی و پیامهایی از شماری از نویسندگان، هنرمندان و دانشگاهیان همراه بود.
پروفسور کاوه مدنی، دانشمند برجسته ایرانی و مدیر مؤسسه آب، محیطزیست و سلامت دانشگاه سازمان ملل (UNU-INWEH)، در جریان برنامههای «هفته جهانی آب»، جایزه معتبر آب استکهلم سال ۲۰۲۶ میلادی را که به عنوان «جایزه نوبل آب» در جهان شناخته میشود، رسماً از دست کارل شانزدهم گوستاف، پادشاه سوئد، دریافت کرد. این مراسم باشکوه که با حضور ملکه سیلویا و جمع کثیری از مقامات بینالمللی، دانشمندان و نخبگان حوزه محیطزیست در تالار شهر استکهلم برگزار شد، نقطه عطفی در تجلیل از دههها پژوهش مبتکرانه این پدیدآورنده رویکردهای نوین در حکمرانی آب به شمار میرود.
با آغاز دور جدید تحریمهای دولت دونالد ترامپ علیه جمهوری اسلامی و همپیمانانش، بحث بر سر کارآمدی یا پیامدهای ویرانگر «محاصره اقتصادی تمامعیار» بار دیگر به صدر لایحههای تحلیل سیاسی بازگشته است. در یک سوی این معرکه، بنیامین نتانیاهو و حامیان محدود و قدرتمند او با استقبال از این سیاست، آن را تنها راه خفه کردن شریانهای مالی ایران قلمداد میکنند؛ نگاهی که به باور منتقدان، در فضای فارسیزبانان، به شکلی سیستماتیک توسط رسانههایی چون «ایران اینترنشنال» ترویج میشود. در سوی مقابل، نظریهپردازان واقعگرای روابط بینالملل نظیر پروفسور رابرت پیپ، با اتکا به دادههای تاریخی هشدار میدهند که این مدل از فشار محض نه تنها به تسلیم نظام منجر نمیشود، بلکه منطقه را به سوی یک انفجار ژئوپلیتیکی هدایت خواهد کرد. این مقاله به بازخوانی و مقایسه این دو دیدگاه متضاد میپردازد.
اداره مرزبانی کانادا (CBSA) با انتشار اسنادی رسمی، عباس امیدی، معاون مدیرکل سابق در وزارت صنعت، معدن و تجارت جمهوری اسلامی ایران را به نقشی «کلیدی» در تأمین مالی فعالیتهای تروریسم متهم کرده و خواستار اخراج او از خاک این کشور شده است. آقای امیدی که در حال حاضر در تورنتو اقامت دارد، متهم است که از طریق تخصص خود در حوزه صنایع معدنی ایران، به تقویت زیرساختهای مالی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و گروههای نیابتی آن در منطقه کمک کرده است. او این اتهامات را رد کرده و فعالیتهای خود را صرفاً پژوهشی و فنی میداند.
آغاز کارزار گسترده خزانهداری آمریکا تحت عنوان «عملیات مطرود اقتصادی» بار دیگر بحثهای داغی را در فضای رسانهای درباره مرز میان مخالفت سیاسی و اقدام علیه منافع ملی برانگیخته است. شبهرسانههایی همچون ایران اینترنشنال درحالی از تحریمهای جدید خوشحال شدهاند که این تحریمها شریانهای حیاتی زیست روزمره مردم عادی را هدف قرار میدهند. همزمان تحلیلهای معتبر بینالمللی نشان میدهند استراتژی فشار حداکثری به دلیل تابآوری اقتصادی و بومیسازی روشهای دور زدن تحریمها توسط تهران، ندرتاً به اهداف سیاسی خود میرسد و صرفاً به فرسایش توان معیشتی طبقه متوسط میانجامد.
با صحبتهای یک صنعتگر ایرانی، اظهارات سال گذشته فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، مبنی بر اینکه «اسرائیل دارد کار کثیف آلمان را در ایران انجام میدهد»، معنی بیشتر و روشنتری پیدا میکند. شواهد نشان میدهند که هدفگیری زنجیره تولید صنعتی و دارویی ایران، فراتر از ابعاد نظامی، یک راهبرد اقتصادی برای از بین بردن رقبای نوظهور غربی در خاورمیانه و حفظ انحصار تکنولوژیک اروپا و آمریکا است. روایتهای اخیر صنعتگران و آمارهای خسارات وارده به بخشهای استراتژیک، از ابعاد گسترده این پروژه پرده برمیدارد.
18 ºc
17 ºc
