«سایه‌های مخروطی و روایت‌های کوتاه و اثرگذار»

به‌جز نبودِ تنوع واژگانی، نویسنده واژه‌های بیگانه‌ای را به‌ کار گرفته است که در زبان فارسی برایش برابرنهاد (معادل) داریم. برای نمونه، در صفحه ۱۹ و ۵۶ واژه «تراس» را به‌ کار برده است: «باریدن تگرگ شروع شده و دانه‌های درشت آن به دیواره تراس می‌خورد»؛ «توی دیگ برنج، روی گاز تک‌شعله توی تراس». به‌راستی چه شد که از زیباواژه‌های «ایوان و بهارخواب و مهتابی» به واژه‌های نادلچسبِ «تراس و بالکن» رسیدیم؟!