اعلام در تالار شهر پارسیان
پیر پالیو این خبر را در جریان یک تجمع انتخاباتی موسوم به «تالار شهر پارسیان» (Persian Town Hall) در استان بریتیش کلمبیا اعلام کرد. این رویداد توسط نامزد حزب محافظهکار برای انتخابات میاندورهای منطقه شمال ونکوور-کاپیلانو سازماندهی شده بود که محل سکونت جمعیت بزرگی از ایرانیان مهاجر است.
رهبر محافظهکاران کانادا با انتشار بیانیهای درباره گفتوگوی مجازی خود با رضا پهلوی اعلام کرد که دو طرف در خصوص ضرورت اعمال فشارهای بینالمللی مداوم بر جمهوری اسلامی، تضمین دسترسی مردم داخل ایران به اینترنت و استفاده از داراییهای مسدودشده حکومت ایران برای حمایت از مردم، توافق نظر دارند. پالیو همچنین بر لزوم اخراج کامل عناصر سپاه پاسداران از خاک کانادا و حفاظت از جوامع ایرانی و یهودی در برابر ارعاب و تهدیدهای فرامرزی تأکید کرد.
مرزبندی میان گفتگو و تأیید رسمی
یکی از نکات کلیدی در موضعگیری پیر پالیو، تلاش او برای حفظ توازن دیپلماتیک بود. وی در فایل صوتی که از این نشست منتشر شد، صراحتاً گفت: «این وظیفه کاناداییها یا هیچ دولت خارجی دیگری نیست که به ایرانیان بگوید چه کسی باید کشورشان را اداره کند. اما باید یک ایران آزاد و دموکراتیک وجود داشته باشد که اداره آن در دست خود مردم ایران باشد.»
رضا پهلوی، ۶۶ ساله، که در حومه واشنگتن زندگی میکند، خود را به عنوان گزینهای برای هدایت ایران در دوران گذار به یک سیستم دموکراتیک معرفی کرده است. با این حال، دعوت از او در شرایطی صورت میگیرد که اوضاع سیاسی مرتبط با ایران پس از موج جدید اعتراضات سراسری ناشی از بحرانهای معیشتی و درگذشت علی خامنهای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی، وارد فاز حساسی شده است.
شکاف عمیق میان لیبرالها و محافظهکاران کانادا
این اقدام پالیو بار دیگر تفاوت دیدگاه بنیادین میان دو حزب اصلی کانادا را در قبال مسئله ایران آشکار کرد. دولت لیبرال کنونی به نخستوزیری مارک کارنی، تا کنون از به رسمیت شناختن رضا پهلوی به عنوان نماینده رسمی اپوزیسیون خودداری کرده است. پیش از این در ماه ژوئن، راب اولیفانت، معاون پارلمانی وزارت امور خارجه کانادا، در پاسخ به دادخواست گلدیس غاماری، نماینده پیشین پارلمان اونتاریو برای به رسمیت شناختن آقای پهلوی، موضع رسمی دولت را اعلام کرده بود. اولیفانت نوشته بود: «کانادا از هیچ چهره اپوزیسیونی در ایران حمایت نمیکند و در کنار مردم ایران در مبارزه شجاعانهشان ایستاده است. آینده ایران باید تنها توسط خود مردم ایران تعیین شود.»
در مقابل، محافظهکاران همواره خواستار اتخاذ سیاستهای بسیار سرسختانهتر علیه تهران بودهاند. کانادا از سال ۲۰۱۲ روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع کرده است، اما محافظهکاران معتقدند لیبرالها در مقابله با نفوذ فرامرزی حکومت ایران به اندازه کافی قاطع نبودهاند.
بحران سرکوب فرامرزی در خاک کانادا
بخش مهمی از انگیزههای حزب محافظهکار برای نزدیک شدن به چهرههای اپوزیسیون، گزارشهای مکرر از فعالیت دستگاههای امنیتی ایران در خاک کاناداست. ایرانیان کانادایی سالهاست که شکایت دارند مأموران وابسته به تهران با شناسایی فعالان سیاسی در شهرهایی مانند تورنتو و ونکوور، خانوادههای آنها را در داخل ایران تهدید میکنند.
در ژانویه ۲۰۲۵، کمیسیون تحقیق درباره مداخله خارجی در کانادا در گزارش نهایی خود رسماً تأیید کرد که حکومت ایران بر «سرکوب فرامرزی» متمرکز است و برای ارعاب منتقدان خود در فضای مجازی و واقعی، از گروههای جنایتکار محلی استفاده میکند. ماجرای دیده شدن مرتضی طلایی، از فرماندهان ارشد سابق نیروی انتظامی ایران در یک باشگاه ورزشی در ریچموند هیل تورنتو در سال ۲۰۲۲، نمونهای از حضور آزادانه مقامات متهم به نقض حقوق بشر بود که خشم گسترده جامعه ایرانیان را برانگیخت و در نهایت به تحریم او منجر شد.
جامعه دوقطبی ایرانیان و چالشهای رضا پهلوی
اگرچه رضا پهلوی حامیان پرشوری در تجمعات بزرگ کانادا داشته، اما جایگاه او در میان تمامی طیفهای مهاجران ایرانی یکسان نیست. بویژه بعد از دعوت رضا پلهوی به حمله به ایران و عدم محکومیت بمباران زیرساختهای غیرنظامی روند طرفداری از او ریزشی شده است.
با این حال، حامیان شاهزاده پیشین معتقدند او تنها چهره ملی و شناختهشدهای است که میتواند انسجام لازم را برای عبور از خلأ قدرت احتمالی در ایران ایجاد کند.
این حرکت پیر پالیو احتمال دارد انتخابات پارلمانی کانادا را به صحنهی رویایی موافقان و مخالفان دخالت در امور داخلی ایران تبدیل کند.
این مقاله با استفاده از اطلاعات این گزارش سی.تی.وی نیوز تنظیم شده است.
ارسال نظرات