سفری به اعماق ناخودآگاه و روان انسان

نوشته‌ی حاضر، نخست از دید روان‌شناسی تحلیلی، با تأکید بر نظریه‌های کارل گوستاو یونگ، به بررسی داستان می‌پردازد ومی‌کوشد با تحلیل عناصر نمادین و آرکی‌تایپ‌های موجود در روایت، به درک عمق ناخودآگاه جمعی و نقش آن در ساختار داستان یاری رساند. پس از آن، از دیدگاه فلسفه‌ی‌ اگزیستانسیال به مفاهیمی مانند مواجهه با مرگ، تنهایی، بیگانگی و اضطراب وجودی خواهیم پرداخت.