مرگ گاهی آرام میرقصد، با تیغی در دست و شنلی سیاه بر دوش آنطور که فرنگیها ترسیمش میکنند، یا فرشتهوار با چهار بال بزرگِ گسترده در چهار گوشهی جهان آرام میلغزد، ارواح را میگیرد و ارواح قبضشده را جایی آن بالاها به پروردگارش تقدیم میکند.
هفته: گزارش مشترک وبسایت آمریکایی سمافور و شبکه ایران اینترنشنال از وجود یک شبکه لابیگری جمهوریاس...
در نخستین سالگرد قیام زنان در ایران، شیرین عبادی در سالن همایش دانشگاه تورنتو از انقلاب جاری برای حض...
اندیشکده کانادایی فریزر در تازهترین گزارش خود از آزادی اقتصادی جهان اعلام کرده که رتبه آزادی اقتص...
باخت حسن یزدانی به تیلور آمریکایی دوباره بحث کشتی ایران و رئیس فدراسیون آن، علیرضا دبیر را داغ کرده ...
نیمهی سپتامبر امسال، زندگیِ ما با دو ماجرایِ توفانی پُرآشوب شد. خبرهای محَلی همه دربارهی یک تُندبا...
جنگی که فکر میکردیم بهزودی با پیروزی «خیر» بر «شر» که طبیعتاً «خیر» ما بودیم و «شر» آنها، به پایان...
کتاب «نقاشان کوچه اختر» به قلم زهرا رهنورد و میرحسین موسوی به همت نشر ناکجا در فرانسه منتشر شد.
و خرداد دیگری از راه رسید: خرداد ۱۴۰۰. این بار کلید کاخ ریاستجمهوری ایران به دست مردی داده شده که ب...
اینکه عدم تمایل به پذیرشِ مسئولیتِ خطا در فرهنگ سرزمین ما «بهخوبی» نهادینه است یک موضوع است اما این...
.webp)
