با نزدیک شدن به روز رأی‌گیری، انتخابات ۲۰۲۶ کبک به رقابتی میان پنج نیروی اصلی سیاسی تبدیل شده است: حزب کبکی یا پارنی کبکوا (Parti Québécois یا PQ)، حزب لیبرال کبک (PLQ)، ائتلاف آینده کبک (CAQ)، حزب محافظه‌کار کبک (PCQ) و کبک سولیدر (Québec solidaire).
رأی‌گیری دوشنبه پنجم اکتبر انجام می‌شود و مجلس ملی کبک ۱۲۷ کرسی دارد. در نظام انتخاباتی کبک، هر حوزه یک نماینده انتخاب می‌کند و نامزدی که بیشترین رأی را در حوزه خود به دست آورد، کرسی را تصاحب می‌کند. به همین دلیل، درصد آرای استانی الزاماً به همان نسبت به کرسی تبدیل نمی‌شود.
بر اساس اطلاعات رسمی، حدود یک‌چهارم رأی‌دهندگان واجد شرایط پیشاپیش رأی خود را به صندوق انداخته‌اند. در روزهای پایانی، رقابت در حوزه‌های مختلف می‌تواند بر نتیجه نهایی تأثیر قابل‌توجهی داشته باشد.
پنج حزب و رهبران آنها
حزب کبکی یا پارتی کبکوا؛ پل سن‌پیر پلاموندون
حزب کبکی یا پارتی کبکوا، حزبی ملی‌گرا و جدایی‌طلب است که در طیف اقتصادی و اجتماعی معمولاً از مرکز تا مرکز-چپ توصیف می‌شود و بر استقلال کبک، تقویت زبان فرانسوی و سیاست‌های اجتماعی و اقتصادی استان تأکید دارد.
رهبر آن پل سن‌پیر پلاموندون است و شعار انتخاباتی حزب در سال ۲۰۲۶ «Le choix de la confiance»، به معنای «انتخاب اعتماد» است.
مهم‌ترین موضوعی که این حزب را از دیگر رقبای اصلی متمایز می‌کند، تعهد به برگزاری همه‌پرسی درباره استقلال کبک در سال ۲۰۲۹ است. همین وعده در روزهای پایانی به محور حملات رقبای حزب تبدیل شده است.
حزب کبکی یا پارتی کبکوا همچنین بر تقویت زبان فرانسوی، کاهش هزینه زندگی، مسکن و افزایش نقش دولت کبک در برخی حوزه‌های اقتصادی و اجتماعی تأکید دارد.
حزب لیبرال کبک؛ چارلز میلیار
حزب لیبرال کبک در طیف سیاسی معمولاً در مرکز تا مرکز-راست قرار می‌گیرد و یک حزب فدرالیست است؛ یعنی از ادامه حضور کبک در کانادا حمایت می‌کند. رهبر آن چارلز میلیار است.
شعار انتخاباتی حزب «Rassembler. Réparer. Bâtir» یعنی «اتحاد، نوسازی، ساخت» است. برنامه حزب بر رشد اقتصادی، حمایت از کسب‌وکارهای کوچک، کاهش موانع اداری، خدمات درمانی و افزایش ساخت‌وساز مسکن تمرکز دارد. لیبرال‌ها وعده ساخت تا ۱۰۰ هزار واحد مسکونی در سال را مطرح کرده‌اند.
در روزهای پایانی، میلیار تلاش کرده حزب خود را به‌عنوان گزینه اصلی فدرالیست‌ها معرفی کند و هم‌زمان از رقبایی که آنها را دارای مواضع استقلال‌طلبانه یا مبهم در این زمینه می‌داند، فاصله بگیرد.
ائتلاف آینده کبک؛ کریستین فِرِشت
CAQ که از سال ۲۰۱۸ دولت کبک را در اختیار داشته، حزبی ملی‌گرا و خودمختاری‌خواه است که معمولاً در مرکز-راست طیف سیاسی قرار می‌گیرد. رهبر جدید آن کریستین فرشت است که پس از فرانسوا لگو در رأس حزب قرار گرفته است.
شعار حزب «Avançons»، یعنی «پیش برویم»، است.
حزب CAQ بر حفظ خودمختاری کبک در داخل کانادا، اقتصاد، زیرساخت‌ها، خدمات عمومی و حمایت از خانواده‌ها تأکید دارد. فرشت در روزهای پایانی کارزار، در برابر وعده همه‌پرسی حزب کبکی یا پارتی کبکوا بر «ثبات» سیاسی و اقتصادی تأکید کرده است.
مهاجرت نیز یکی از موضوعات مهم کارزار CAQ بوده و این حزب از کاهش یا محدود کردن برخی مسیرهای مهاجرتی، به‌ویژه در بخش مهاجرت موقت، سخن گفته است.
حزب محافظه‌کار کبک؛ اریک دوهایم
حزب محافظه‌کار کبک در جناح راست قرار دارد و بر کاهش مالیات، کوچک‌تر کردن دولت، کاهش مقررات و افزایش نقش بخش خصوصی در برخی خدمات، از جمله سلامت، تأکید می‌کند.
رهبر حزب اریک دوهایم است و شعار انتخاباتی آن «Oser pour vrai»، یعنی «شهامت واقعی» است.
محافظه‌کاران همچنین بر کاهش مالیات و هزینه‌های دولت، تغییر مقررات ساخت‌وساز و افزایش نقش رقابت و بخش خصوصی در اقتصاد و خدمات درمانی تأکید دارند. حزب برنامه‌ای برای کاهش گسترده هزینه‌های دولت ارائه کرده است.
دوهایم در هفته‌های اخیر تلاش کرده پایگاه انتخاباتی حزب خود را به‌ویژه در منطقه کبک و شُدیر-آپالاش تقویت کند و گفته است انتخاب تعداد قابل‌توجهی از نمایندگان محافظه‌کار از این مناطق می‌تواند به آنها نقش تعیین‌کننده‌ای در مجلس بدهد.
کبک سولیدر؛ روبه غزال
کبک سولیدر در جناح چپ قرار دارد و حزبی استقلال‌طلب، فمینیست و محیط‌زیست‌گراست. روبه غزال یکی از سخنگویان اصلی حزب و چهره اصلی آن در کارزار انتخاباتی است؛ سولیدر همچنین سول زانتی را به‌عنوان سخنگوی دیگر دارد.
شعار انتخاباتی حزب «C'est possible»، یعنی «این ممکن است» است. محورهای اصلی برنامه آن شامل مسکن، کاهش فشار هزینه زندگی، تقویت خدمات عمومی، سیاست‌های زیست‌محیطی و حقوق کارگران است.
غزال در روزهای پایانی کارزار بر سیاست‌های مربوط به مسکن و مستأجران، از جمله محدود کردن افزایش اجاره‌بها، و همچنین جذب رأی جوانان تمرکز کرده است.
آخرین نظرسنجی‌ها چه می‌گویند؟
آخرین نظرسنجی Pallas Data که در روزهای ۲۵ و ۲۶ سپتامبر از ۱۱۹۲ فرد بزرگسال در کبک انجام شد، حزب کبکی یا پارتی کبکوا را با ۳۰ درصد در صدر قرار داد. حزب لیبرال با ۲۳ درصد در رتبه بعدی قرار گرفت و CAQ با ۱۹ درصد، حزب محافظه‌کار با ۱۷ درصد و کبک سولیدر با ۱۰ درصد در ادامه قرار گرفتند.
در نظرسنجی Léger در همان بازه زمانی، ارقام به‌ترتیب برای PQ، لیبرال‌ها، CAQ، محافظه‌کاران و QS برابر با ۳۰، ۲۶، ۱۶، ۱۸ و ۹ درصد بود. نظرسنجی Synopsis نیز PQ را ۳۰ درصد، لیبرال‌ها را ۲۲ درصد، CAQ را ۱۷ درصد، محافظه‌کاران را ۱۷ درصد و QS را ۱۳ درصد نشان داد.
این ارقام نشان می‌دهند که فاصله میان PQ و رقبای آن، به‌ویژه لیبرال‌ها، در نظرسنجی‌های مختلف یکسان نیست و در مورد جایگاه CAQ نیز تفاوت قابل توجهی میان مؤسسات نظرسنجی وجود دارد.
|
برآورد کرسی‌ها تبدیل آرای استانی به کرسی، به دلیل نظام «اولین نفر از خط پایان» بسیار دشوار است. برای نمونه، مدل 127QC در اول اکتبر بر اساس ۵ هزار شبیه‌سازی، میانگین کرسی‌های زیر را ارائه کرده است:
حزب کبکی PQ: میانگین ۵۹ کرسی؛ دامنه ۹۰ درصدی: ۳۷ تا ۷۷ حزب لیبرال کبک PLQ: میانگین ۳۵٫۳ کرسی؛ دامنه: ۲۸ تا ۴۳ حزب محافظه‌کار کبک PCQ: میانگین ۱۴٫۳ کرسی؛ دامنه: ۷ تا ۲۳ حزب ائتلاف آینده CAQ: میانگین ۱۱٫۷ کرسی؛ دامنه: ۱ تا ۳۱ همبستگی کبک QS: میانگین ۶٫۵ کرسی؛ دامنه: صفر تا ۱۲ |
اکثریت مطلق در مجلس ۱۲۷ نفره به ۶۴ کرسی نیاز دارد. در سناریوی مرکزی همین مدل، PQ در ۶۷ حوزه، PLQ در ۳۴ حوزه، PCQ در ۱۵ حوزه، QS در ۷ حوزه و CAQ در چهار حوزه در جایگاه نخست قرار گرفته‌اند.
این ارقام را نباید به‌عنوان نتیجه قطعی انتخابات خواند. خود مدل 127QC تأکید می‌کند که این اعداد بر اساس نظرسنجی‌ها، داده‌های حوزه‌ای و شبیه‌سازی آماری تهیه شده‌اند و نتیجه واقعی پنجم اکتبر می‌تواند متفاوت باشد.
اهمیت این نکته در مورد CAQ بیشتر دیده می‌شود: دامنه شبیه‌سازی این حزب از یک تا ۳۱ کرسی است. این فاصله بزرگ نشان می‌دهد که چند رقابت نزدیک حوزه‌ای می‌تواند نتیجه نهایی را به شکل محسوسی تغییر دهد.
همه‌پرسی استقلال؛ موضوع اصلی روزهای پایانی
در سه روز پایانی کارزار، وعده همه‌پرسی استقلال کبک در سال ۲۰۲۹ به محور اصلی حملات علیه PQ تبدیل شده است. لیبرال‌ها، CAQ و محافظه‌کاران درباره پیامدهای احتمالی چنین روندی برای ثبات سیاسی و اقتصاد هشدار داده‌اند. رهبران برخی جوامع بومی نیز نسبت به برنامه استقلال‌طلبانه PQ و حق تعیین سرنوشت ملت‌های بومی موضع گرفته‌اند.
پلاموندون در مقابل، انتقادهای رقبای خود را تلاش دقیقه نودی برای تغییر آرای رأی‌دهندگان توصیف کرده و از مردم خواسته است به PQ یک دولت اکثریت بدهند. او همچنین تأکید کرده که دولت احتمالی او قرار است نماینده همه کبکی‌ها باشد.
انتخاباتی با پنج قطب سیاسی
انتخابات امسال از این جهت نیز اهمیت دارد که برخلاف انتخابات ۲۰۲۲، رقابت فقط میان دو یا سه حزب اصلی خلاصه نشده است. هر پنج حزب اصلی بر اساس نظرسنجی‌های موجود امکان کسب کرسی دارند، اما توزیع جغرافیایی آرای آنها بسیار متفاوت است.
حزب کبکی PQ در سطح استانی پیشتاز نظرسنجی‌هاست، لیبرال‌ها در بخش‌هایی از مونترال و مناطق انگلیسی‌زبان پایگاه سنتی قدرتمندی دارند، محافظه‌کاران تمرکز قابل‌توجهی در منطقه کبک و برخی مناطق دیگر ایجاد کرده‌اند، QS عمدتاً بر حوزه‌های شهری و به‌ویژه مونترال متمرکز است و CAQ تلاش می‌کند بخشی از حمایت خود را در مناطق و حومه‌های خارج از مونترال حفظ کند.
در چنین شرایطی، حتی اختلاف چند درصدی در آرای استانی می‌تواند در برخی مناطق به تغییر تعداد قابل توجهی از کرسی‌ها منجر شود. بنابراین آخرین آخر هفته کارزار، بیش از آنکه صرفاً درباره افزایش درصد آرای یک حزب باشد، درباره حوزه‌های رقابتی و رأی‌دهندگان مردد است.
در مجموع، آخرین داده‌های موجود نشان می‌دهد که حزب کبکی یا پارتی کبکوا وارد آخرین مرحله کارزار با بالاترین سطح حمایت در نظرسنجی‌های منتشرشده شده است، اما فاصله میان احزاب و نحوه تبدیل رأی به کرسی همچنان نامطمئن است. نتیجه نهایی نه فقط به میزان آرای هر حزب، بلکه به نحوه توزیع این آرا در ۱۲۷ حوزه انتخاباتی بستگی خواهد داشت.
منابع:
ارسال نظرات