جِرارد لاندری، ساکن منطقه گسپه در شرق کبک، بیش از ۱۵ سال با بیماری مزمن کبدی، سیروز و در نهایت سرطان کبد دستوپنجه نرم میکرد. او که در یک قدمی مرگ قرار داشت، اندکی پیش از ورود به اتاق عمل در بیمارستان دانشگاه مونترال (CHUM)، خبری غیرمنتظره از پزشک خود دریافت کرد: کبدی که قرار است به او پیوند زده شود، توسط یک دستگاه جدید خارج از بدن انسان بازسازی و احیا شده است.
آقای لاندری این دستاورد را به یک «هدیه کریسمس» تشبیه کرده است. او اکنون پس از جراحی نه تنها از چنگال سرطان رها شده، بلکه نشانههای بهبودی او بسیار سریعتر و بهتر از بیماران عادی پیوند کبد ظاهر شده است. پزشکان میگویند آزمایشهای خون او تنها یک روز پس از جراحی، نتایجی خیرهکننده و فراتر از انتظار را نشان داده است.
فناوری «لیور اسیست» چگونه کار میکند؟
این جراحی پیشگامانه به سرپرستی دکتر دیوید هنو، متخصص جراحی کبد و مجاری صفراوی در بیمارستان CHUM انجام شد. تیم پزشکی او نزدیک به سه سال برای بهکارگیری این فناوری که «لیور اسیست» (Liver Assist) نام دارد، آماده شده بود.
عملکرد این سیستم به این صورت است که کبد اهدایی پس از جداسازی، به جای قرار گرفتن در یخ، به این دستگاه متصل میشود. دستگاه یک مایع غنی از اکسیژن را در بافتهای کبد به گردش درمیآورد و آسیبهای ناشی از کمبود اکسیژن در جریان انتقال عضو را ترمیم میکند.
در مرحله بعد، پزشکان با تزریق یک محلول مبتنی بر خون، شرایطی کاملاً مشابه بدن انسان را بازسازی میکنند تا عملکرد کبد را ارزیابی کنند. دکتر هنو در این باره میگوید: «اگر کبد روی این دستگاه درست کار کند، قطعاً در بدن انسان نیز کار خواهد کرد.» کبد اهدایی به آقای لاندری دقیقاً از نوعی بود که در شرایط عادی به دلیل خطر بالای ناشی از کمبود اکسیژن، ممکن بود رد شود، اما این ماشین جان دوبارهای به آن بخشید.
پایان انتظار طولانی در صفهای مرگ
بیمارستان دانشگاه مونترال سالانه حدود ۷۰ عمل پیوند کبد انجام میدهد. بررسیهای این مرکز با همکاری سازمان «ترانسپلنت کبک» روی کبدهایی که پیش از این به دلیل کیفیت پایین رد میشدند نشان میدهد که این فناوری میتواند در همان سال نخست، سالانه ۲۰ تا ۲۴ کبد اهدایی جدید را به چرخه پیوند بازگرداند.
پزشکان معتقدند با رواج بیشتر این تکنولوژی، آمار جراحیهای موفق به طور چشمگیری افزایش خواهد یافت. آمارها نشان میدهند که این روش علاوه بر افزایش شمار اعضای اهدایی، میزان عوارض پس از جراحی، نیاز به عملهای مجدد و مدت زمان بستری شدن بیماران در بیمارستان را به شکل ملموسی کاهش میدهد.
آقای لاندری که اکنون مراحل نقاهت را در مونترال میگذراند، مشتاق است تا هرچه زودتر به خانه، نزد خانواده و اسبهایش بازگردد. او با تاکید بر اهمیت فرهنگسازی در جامعه میگوید حتي پیشرفتهترین تکنولوژیها نیز بدون رضایت خانوادهها برای اهدای عضو کارایی نخواهند داشت؛ چرا که «اگر اسبی بدون سوارکار باشد، عملاً سواری در کار نخواهد بود.»
ارسال نظرات