نویسنده: خسرو شمیرانی
دکتر عباس آزادیان در گفتوگو با هفته میگوید:
«وقتی جنگ وارد میشود، حس کنترل را از دست میدهیم. مس عاملیت را از دست میدهیم. ارتباط و تداوم عمل و عاملیت حذف میشود. عاملیت را به جای دیگری میسپاریم، بعد این حس بر ما غالب میشود که حالا اگر طرف نتواند به نتیجه برساند دنیا به آخر میرسد.»
آزادیان که خود از جوانی و دوران دانشجویی در مبارزات مدنی حضور داشته تاکید میکند:
«برای مردم و فعالین مهم این است که هیچ موقع ما ناامید نشدهایم. سرکوب دهه ۶۰ خیلی وحشتناک بود. و نسبتا خیلی طول کشید تا به جنبش بعدی، یعنی تیر ۱۳۷۸ برسیم.»
«الان اگر نگاه کنید میبینید که فاصله بین دو تحرکت برجسته اعتراضی کمتر و کمتر شده. این مهم است این یعنی ناامید نشویم، فعالین اجتماعی ناامید نشوند. حس اینکه ما بخشی از تاریخ این مملکت بخشی از تاریخ مبارزات این مملکت هستیم. همیشه حفظ شده.»
گفتوگوی کامل را در اینجا ببینید!
دکتر آزادیان ادامه میدهد:
«به قول هوشنگ ابتهاج «امروز نه آغاز و نه انجام جهان است« این یعنی چی؟ یعنی با من، مبارزه شروع نشده و بی من یا بعد از سرکوب من هم این مبارزه به آخر خطش نمیرسد.
مبارزات ما از مشروطیت تا الان ادامه داشته و خواهد داشت. این مبارزه ادامهدار فقط خاص ایران نیست. در جهان هم همین است. دلیلش هم این است که هدف دور است. مگر اهداف انقلاب فرانسه انجام شده؟ مگر اهداف انقلاب آمریکا به ثمر نشسته؟»
به گفتهی این پزشک متخصص «این طرز تفکر کمک میکند که ما ناامید نشویم. بویژه بعد از شکستهایی که پیش میآید، سرکوبهایی که پیش میآید، نا امید نشوید و برگردیم با انعطافپذیری دوباره شروع کنیم.
جمهوری اسلامی ممکن است بیشتر سرکوب کند. البته که امیدوارم بیشتر از این نتواند کند. ولی اگر هم به آنجا برسیم در نهایت باید بدانیم که این مبارزه ادامه دارد. نسلهای بعدی میآیند و راه ادامه خواهد داشت. همانطور که قبل از ما مبارزه بود و سرکوب هم بود. وقتی ما دانشجو شدیم وارد مبارزه شدیم، از دانشگاه اخراج شدیم، زندان رفتیم و امروز نسلهای جوانتر ادامه میدهند.»
درباره عباس آزادیان
دکتر عباس آزادیان پزشک متخصص روانپزشکی، فعال اجتماعی، نویسنده و کنشگر حوزه سلامت روان است.
او تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته دندانپزشکی در دانشگاه فردوسی مشهد آغاز کرد. با وقوع انقلاب فرهنگی در ایران، تحصیلات وی ناتمام ماند. در همان سالها، به دلیل فعالیتهای فرهنگی، مشارکت در جنبشهای اجتماعی و تلاش برای آزادی و عدالت اجتماعی، بازداشت شد و دو سال را در زندان گذراند. پس از آزادی نیز سالها از بسیاری از حقوق اجتماعی محروم بود.
دکتر آزادیان پس از مهاجرت به کانادا، مسیر علمی خود را از نو آغاز کرد. وی ابتدا در دانشگاه اتاوا در رشته بیوشیمی به تحصیل پرداخت و سپس وارد دانشکده پزشکی دانشگاه تورنتو شد. پس از دریافت مدرک پزشکی، تخصص روانپزشکی خود را نیز از دانشگاه تورنتو اخذ کرد.
عباس آزادیان مدتی عضو هیئت علمی و مدرس دانشگاه تورنتو بود. در سال ۲۰۰۳ کلینیک خصوصی خود را تأسیس کرد و از آن زمان تاکنون بخش عمدهای از فعالیت حرفهای خود را به ارائه خدمات روانپزشکی برای پناهندگان، مهاجران ایرانی، افغان و دیگر مهاجران کشورهای در حال توسعه اختصاص داده است. تجربه زیسته مهاجرت، تبعید و بازسازی زندگی در سرزمینی جدید، به درک عمیقتر او از مسائل روانی و اجتماعی این گروهها کمک کرده است.
آزادیان نزدیک به ۳۰۰ مقاله در نشریات و رسانههای مختلف منتشر کرده است. سلامت روان، مسائل اجتماعی، مهاجرت، فرهنگ و حقوق بشر از موضوعات مقالات او هستند.
دکتر آزادیان مجری و تهیهکننده برنامه هفتگی تلویزیونی در شبکه آیینه با موضوع سلامت روان بوده است.
ارسال نظرات