مرگ نوران رضایی، نوجوان ۱۵ ساله افغان، بار دیگر به صدر اخبار ایالت کبک بازگشته است. این بار نه با خبر تلخ شلیک، بلکه با عملیات گسترده و همزمان پلیس مونترال در قلب جوامع حومه جنوبی. روز پنجشنبه، نیروهای پلیس با اجرای ۹ حکم بازرسی در پنج شهرداری مختلف، لرزه بر تن سکوت حاکم بر این پرونده انداختند.
این عملیات که در مناطق «بلایل»، «بروسارد»، «کاندیاک»، «لانگوی» و «سنفیلیپ» به اجرا درآمد، نشاندهنده ابعاد پیچیده پروندهای است که جامعه مهاجر و پناهجوی افغان در کانادا را به شدت متاثر کرده است. پلیس مونترال (SPVM) در حالی این یورشها را هدایت کرد که هنوز جزئیات دقیقی از اهداف یا افراد تحت نظر منتشر نشده است؛ اما پیام این حرکت روشن است: تحقیقات وارد مرحلهای بحرانی شده است.
ماجرا به سپتامبر سال ۲۰۲۵ بازمیگردد. نوران رضایی، نوجوانی که آیندهای روشن را در سر میپروراند، در یک چشم به هم زدن جان خود را از دست داد. تنها ۱۰ ثانیه پس از رسیدن خودروی پلیس لانگوی به محل، گلولهها شلیک شدند و نوران برای همیشه خاموش شد. پلیس در آن زمان مدعی بود که گزارشی مبنی بر حضور افراد مسلح دریافت کرده است، اما واقعیت میدانی تصویر دیگری را نشان میداد.
خانواده نوران با قلبی شکسته و چشمانی اشکبار تاکید دارند که او کاملاً بیگناه بود. آنها میگویند تمام چیزی که این نوجوان افغان با خود حمل میکرد، یک کولهپشتی پر از کتابهای مدرسه بود؛ کتابهایی که قرار بود راهگشای مسیر او در سرزمین جدید باشند، نه شاهدان خاموش قتل او. بررسیهای نهاد ناظر بر پلیس (BEI) نیز بعدها تایید کرد که هیچ سلاح گرمی از محل حادثه یا از همراه این نوجوان کشف نشده است.
اکنون پلیس مونترال ماموریت یافته است تا به عنوان یک نهاد مستقل، نوری بر تاریکیهای حوادث آن روز بتاباند. در حالی که BEI بر نحوه مداخله فیزیکی پلیس تمرکز دارد، تحقیقات SPVM به دنبال ریشهیابی رویدادهایی است که منجر به این برخورد مرگبار شد. نتایج این تحقیقات مستقیماً به دفتر دادستانی کبک ارسال خواهد شد تا درباره پیگرد قانونی احتمالی تصمیمگیری شود.
مرگ این نوجوان افغان نه تنها یک تراژدی انسانی، بلکه یک زلزله سیاسی در ایالت کبک بود. فشار افکار عمومی و اعتراضات گسترده باعث شد وزیر امنیت عمومی، ایان لافرنیه، دستور انجام یک تحقیق اداری ویژه را صادر کند. حتی شهردار لانگوی، کاترین فورنیه، شخصاً خواستار بررسی عملکرد مدیریت اداره پلیس منطقه خود شده است.
در این میان، خانواده رضایی بیکار ننشستهاند. آنها با طرح شکایتی علیه شهر لانگوی و اداره پلیس آن، خواستار اجرای عدالت هستند. وکلای این خانواده معتقدند که سرعت عمل پلیس در شلیک به این نوجوان، نشاندهنده وجود لایههای پنهان مسائل نژادی است؛ موضوعی که دهههاست جوامع اقلیت در کانادا را رنج میدهد. آنها میپرسند اگر نوران یک نوجوان با پیشینه نژادی متفاوت بود، آیا باز هم در عرض ۱۰ ثانیه هدف گلوله قرار میگرفت؟
عملیات اخیر پلیس در حومه جنوبی مونترال، جرقهای از امید را در دل جامعه افغان مقیم کانادا روشن کرده است. این بازرسیها نشان میدهد که پرونده نوران رضایی قرار نیست در بایگانیهای اداری به فراموشی سپرده شود. هرچند که جستوجوها در سکوت خبری انجام میشود، اما نگاههای نگران بسیاری در انتظار لحظهای هستند که حقیقت به طور کامل عریان شود.
عدالت برای نوران، تنها تسکینی برای یک خانواده داغدار نیست؛ بلکه آزمونی بزرگ برای سیستم قضایی و پلیس کانادا در مواجهه با حقوق مهاجران و پناهجویان است. تا زمانی که نتایج این یورشهای گسترده مشخص نشود، سوال اصلی همچنان پابرجا میماند: چرا یک کیف مدرسه باید با اسلحه اشتباه گرفته شود؟
ارسال نظرات