تغییرات ناگهانی در ساختار کمکهزینه دانشجویی انتاریو (OSAP)، موجی از نگرانی و بلاتکلیفی را در میان هزاران دانشجو و خانوادههای مهاجر ایجاد کرده است. در حالی که هزینههای زندگی در کانادا روزبهروز رکورد تازهای ثبت میکند، اصلاحات جدید دولت استانی، قلب تپنده دسترسی به آموزش عالی را نشانه رفته است.
طبق بیانیههای رسمی، سهم «گرنت» یا همان کمکهزینههای بلاعوض که نیازی به بازپرداخت ندارند، با ریزشی بیسابقه مواجه شده است. پیش از این، دانشجویان واجد شرایط میتوانستند تا ۸۵ درصد از منابع مالی خود را به صورت هدیه دریافت کنند، اما اکنون این رقم به سقف ۲۵ درصد محدود شده است. این یعنی بقیه هزینهها مستقیماً به بدهیهای بانکی دانشجو اضافه خواهد شد.
دولت انتاریو دلیل این اقدام را «پایداری سیستم» عنوان کرده است. مقامات استانی معتقدند که بودجه فعلی با فشاری ۲.۳ میلیارد دلاری روبرو است و برای حفظ آن برای نسلهای آینده، چارهای جز سختگیرانهتر کردن قوانین وجود ندارد. داگ فورد، نخستوزیر انتاریو، صراحتاً از دانشجویان خواسته است تا به جای رشتههای عمومی، به سمت حرفههای مورد نیاز بازار کار مانند بهداشت و درمان و مشاغل فنی بروند؛ توصیهای که از نظر منتقدان، آزادی انتخاب آکادمیک را محدود میکند.
برای بسیاری از ایرانیان مقیم انتاریو که تحصیل را مسیری طلایی برای ارتقای طبقه اجتماعی و تثبیت وضعیت اقتصادی میدانند، این خبر مانند یک شوک عمل کرده است. دانشجویانی که روی این مبالغ برای پرداخت شهریه و اجارهبها حساب کرده بودند، حالا خود را در بنبستی مالی میبینند. کارشناسان هشدار میدهند که این تغییرات بیش از همه، دانشجویان بزرگسال و دارای خانواده را تحت فشار قرار میدهد؛ کسانی که با هدف تغییر شغل یا ارتقای دانش به دانشگاه بازگشتهاند و حالا با بدهیهای سنگین روبرو میشوند.
یکی از بزرگترین چالشهای فعلی، عدم شفافیت و بلاتکلیفی در برنامهریزی است. ماشینحساب رسمی محاسبه وام اوسیپ قرار نیست تا پیش از فصل بهار بهروزرسانی شود. این در حالی است که بسیاری از متقاضیان باید تا پیش از آن زمان، پذیرش تحصیلی خود را نهایی کنند. آنها بدون اطلاع از مبلغ دقیق وام و بدهی نهایی، مجبور به قمار بر سر آینده مالی خود هستند.
تخمینها نشان میدهد که برای یک دانشجوی معمولی، ممکن است سالانه بیش از ۳۵۰۰ دلار از کمکهای بلاعوض به وام تبدیل شود. این مبلغ در پایان یک دوره چهارساله لیسانس، کوهی از بدهی به جای میگذارد که شروع زندگی حرفهای را برای فارغالتحصیلان بسیار دشوار میکند.
درنهایت، در حالی که دولت بر «رشد اقتصادی» و «انضباط مالی» تاکید دارد، جامعه دانشگاهی نگران است که تحصیل به کالایی لوکس تبدیل شود که تنها قشر مرفه از عهده آن برمیآیند. با نزدیک شدن به فصل پذیرشها، حالا چشم تمام دانشجویان به بهار و ارقام جدیدی است که سرنوشت تحصیلی آنها را رقم خواهد زد.
ارسال نظرات