در هفتههای اخیر، طرح جنجالی دونالد ترامپ برای وام مسکن ۵۰ ساله در ایالات متحده مورد توجه قرار گرفت. بسیاری از خریداران خانهاولی در آمریکا به این پیشنهاد به چشم یک راه حل برای کاهش هزینهها و ورود به بازار مسکن نگاه کردهاند. اما تحلیلگران بسیاری از این ایده انتقاد کرده و آن را پر از خطرات مالی میدانند.
ترامپ این طرح را با هدف کاهش پرداختهای ماهانه مطرح کرده است، اما کارشناسان معتقدند که این طرح در نهایت باعث افزایش مبلغ قابل توجهی در پرداختهای بهره میشود. به عنوان مثال، طبق محاسباتی که توسط خبرگزاری AP انجام شده، خرید خانهای به قیمت ۴۱۵,۲۰۰ دلار با وام ۵۰ ساله میتواند ۳۸۹,۰۰۰ دلار بیشتر از وام ۳۰ ساله بهره به دنبال داشته باشد.
یکی از نکات مهمی که کارشناسان مطرح میکنند این است که بیشتر پرداختهای اولیه وام ۵۰ ساله، به جای کاهش بدهی، صرف بهره میشود. این مسئله میتواند باعث شود که وامگیرنده مدت طولانیتری گرفتار بدهی بماند و از پیشرفت مالی خود عقب بماند. همچنین، اگر شرایط بازار تغییر کند و قیمت خانهها کاهش یابد، افراد بیشتری در معرض ریسک از دست دادن خانههای خود قرار خواهند گرفت.
در کانادا، سیاستهای مالی در زمینه وام مسکن بسیار متفاوت است. در حالی که در آمریکا، افراد معمولاً وامهای خود را برای دههها به یک نرخ ثابت نگه میدارند، در کانادا وامها معمولاً باید طی ۲۵ یا ۳۰ سال تمدید شوند. این تفاوت به دلیل نوع تأمین مالی وامهاست. در ایالات متحده، وامها معمولاً به صورت اوراق بهادار به سرمایهگذاران فروخته میشوند، اما در کانادا وامها با استفاده از پساندازها و حسابهای پسانداز تحت پوشش قرار میگیرند که ریسک کمتری دارند.
در حالی که کانادا در گذشته برخی تغییرات را در طول مدت بازپرداخت وامها اعمال کرده است، اما احتمال تصویب وامهای ۴۰ یا ۵۰ ساله در این کشور بسیار کم است. بر اساس سیاستهای کنونی، دوره بازپرداخت وامهای مسکن در کانادا ۲۵ سال برای وامهای بیمهشده و ۳۰ سال برای وامهای غیر بیمهشده است.
به طور کلی، طرح ترامپ برای وام مسکن ۵۰ ساله بیشتر شبیه یک ایده تبلیغاتی است تا یک راهحل واقعی برای بحران مسکن. کانادا به دلیل ریسکهای مالی بالا و نیاز به پایبندی به اصول محافظهکارانه، به احتمال زیاد چنین طرحی را نخواهد پذیرفت.
ارسال نظرات