نسل Z در بن‌بست شغلی:

چرا جوانان کانادا در ۲۰۲۵ با بیکاری دست و پنجه نرم می‌کنند؟

چرا جوانان کانادا در ۲۰۲۵ با بیکاری دست و پنجه نرم می‌کنند؟

نرخ بیکاری جوانان در کانادا به بالاترین سطح در دهه‌های اخیر رسیده است. فارغ‌التحصیلان برای یافتن شغل مناسب با دشواری روبه‌رو هستند. رکود، تورم و رقابت شدید، آینده شغلی نسل Z را تهدید می‌کند. آیا این نسل فراموش شده است؟

 

 

فارغ‌التحصیل شدن دیگر پایان مسیر نیست، بلکه آغاز یک سردرگمی است. در سال ۲۰۲۵، جوانان کانادایی در یکی از سخت‌ترین بازارهای کار دهه‌های اخیر پا به عرصه اشتغال می‌گذارند.

سارا چونگ، فارغ‌التحصیل ممتاز دانشگاه کلگری، هنوز نتوانسته شغلی در حوزه رسانه و ارتباطات پیدا کند. او می‌گوید: «همه‌چیز تاریک است. اقتصاد، سیاست، حتی جامعه… احساس می‌کنم رکود دارد از راه می‌رسد.»

او تنها نیست. نرخ بیکاری جوانان در کانادا به بالاترین سطح خود از دهه ۱۹۹۰ رسیده است، مگر در دوران کرونا. آمارها نشان می‌دهد گروه سنی ۱۵ تا ۲۴ سال در شرایطی پیچیده‌تر از همیشه وارد بازار کار شده‌اند.

ترکیبی از تورم بی‌سابقه، افزایش سریع جمعیت، بحران مسکن، جنگ تجاری آمریکا و کاهش اطمینان اقتصادی، محیطی پر از موانع برای نسل جوان ایجاد کرده است.

برندن برنارد، اقتصاددان ارشد Indeed، می‌گوید: «بلافاصله پس از کرونا، بازار کار به شکل هیجانی رشد کرد، اما این رشد پایدار نبود.» حالا با کاهش استخدام‌ها، جوانان بار دیگر به حاشیه رانده شده‌اند.

نرخ بالای "NEET" (جوانانی که نه شاغل‌اند، نه دانشجو، نه کارآموز) نیز گواهی دیگر از این بحران است. افزایش کارگران مهاجر موقت در مشاغل خدماتی و فروش نیز رقابت را برای جوانان داخلی شدیدتر کرده است.

تیویان وارناکوماران، دانشجوی مهندسی برق، از دسامبر تاکنون بیش از ۴۰۰ درخواست شغلی ارسال کرده و هیچ نتیجه‌ای نگرفته است. او می‌گوید: «بدبین نیستم، اما واقع‌بینم. شرایط واقعاً سخت است.»

پژوهش‌ها نشان می‌دهند بیکاری در آغاز دوران حرفه‌ای می‌تواند اثرات بلندمدتی بر درآمد و سلامت روان داشته باشد؛ پدیده‌ای که با عنوان «زخم درآمدی» شناخته می‌شود.

بن گوچ، فارغ‌التحصیل مهندسی مکانیک از مک‌مستر، اکنون در یک گل‌فروشی کار می‌کند تا خرج زندگی را دربیاورد. او می‌گوید: «انگار دارم کورکورانه تیر می‌اندازم به امید اینکه بالاخره یکی به هدف بخورد.»

اقتصاددانان هشدار می‌دهند اگر این شرایط ادامه پیدا کند، آسیب به کل ساختار اقتصادی کشور سرایت خواهد کرد. ترشیا ویلیامز از مرکز مهارت‌های آینده می‌گوید: «جوانان سرمایه ملی‌اند. اگر آن‌ها را رها کنیم، آینده را رها کرده‌ایم.»

در حالی که والدین نسل Z در دهه ۲۰ خود، خانه خریده و شغل پایدار داشتند، بسیاری از فرزندان آن‌ها هنوز منتظر شروع زندگی واقعی خود هستند.

گوچ با تلخی می‌گوید: «نه شغل دائمی دارم، نه آغاز زندگی حرفه‌ای‌ام. انگار هنوز زندگی‌ام شروع نشده است.»

 

منبع

ارسال نظرات